تاریخ نشر: میزان ۱, ۱۳۹۶

«ابراهیمی» رییس کاروان دزدان!

این بار اول نیست که فساد در مجلس نمایندگان، بازاری و رسانه‌ای می‌شود، و تشت رسوایی این مجلس از بام مرتفع آن به زیر می‌افتد؛ پیش از این نیز نه بیرونیان و ناظران بر رفتار و کردار نمایندگان مجلس، بلکه درونیان و اعضای این مجلس از وجود فساد و اختلاس و قاچاق در خانه ملت پرده‌برداری کرده بودند. این بار اما قضیه فرق می‌کند و بسیار جدی‌تر از ادعاهایی است که کسانی مثل رمضان بشردوست یا همگنان او در مجلس مطرح می‌کردند و به آن دلیل که بیش از حد عادی و معمولی شده بودند، توجهی جلب نمی‌کردند و چندان که باید رسانه‌ای نمی‌شدند.

در نشست امروز مجلس (اول میزان ۱۳۹۶) به دنبال نشر گزارش دست داشتن عبدالرؤوف ابراهیمی، رییس مجلس نمایندگان در اختلاس، گروهی از نمایندگان مجلس خواستار تعلیق وظیفه و استعفای او شدند.

رمضان بشردوست، عضو جنجالی، یا همان «شر مفید» مجلس نمایندگان، در واکنش به اتهام اختلاس به رییس مجلس گفت: من پیشنهاد می‌کنم وکلای باشرفی که در فساد دست ندارند و از کیک ابراهیمی استفاده نکرده‌اند، بیایند امضا کنیم و مسأله تعلیق وظیفه رییس مجلس را مطرح کنیم.

عبدالرحیم ایوبی، عضو دیگر مجلس نمایندگان نیز با انتقاد شدید از رییس مجلس مجلس، با بیان این که اتهام اختلاس به رییس مجلس موضوع ساده‌ای نیست، تأکید کرد: «اگر عزت پارلمان را می‌خواهد باید رییس پارلمان استعفا دهد؛ چون دیگر جواز اخلاقی ندارد که به کارش ادامه دهد.»

محمد سرور عثمانی عضو دیگر مجلس گفته است که اتهام فساد رییس مجلس لکه بدنامی در تاریخ پارلمان کشور است و نمایندگان باید آقای ابراهیمی را از سمتش برکنار کنند.

همایون همایون، معاون اول مجلس نمایندگان، که ریاست جلسه امروز را به عهده داشت نیز گفت: «در دبیرخانه مجلس، ده‌ها میلیون افغانی اختلاس شده و من اسناد کامل آن را به دادستانی فرستاده‌ام.»

به گفته همایون از ۳۷۰ نفر استخدام‌شده در دبیرخانه مجلس نمایندگان، ۲۰۰ نفر آن خیالی بود و از این بابت ماهانه ۴ میلیون افغانی به جیب افراد می‌رفت، اما وقتی اسناد را به دادستانی فرستادم، کارمندان خیالی همان روز منفک شدند.

خوب است این را هم بدانیم که در عرض پنج سال، پنجاه میلیون افغانی صرف کرایه خانه و دفتر رییس مجلس نمایندگان در بیرون از ساختمان شورای ملی شده است.

رسوایی دست داشتن رییس مجلس افغانستان به فساد مالی و اختلاس میلیون‌ها افغانی، بیش از آن که پرونده اخلاقی ـ اداری خود او را سنگین کند، مایه سنگینی و افزایش قطر پرونده فساد حکومت وحدت ملی و شخص رییس‌جمهور در مجامع بین‌المللی خواهد شد، و جدای از این که پرونده فساد عبدالرؤوف ابراهیمی تا چه اندازه محصول تئوری توطئه است ـ که نیست ـ، آفتابی شدن آن با این حَجم سنگین، هزینه هنگفت حیثیتی برای نظام سیاسی ـ اداری افغانستان در باور حامیان خارجی آن خواهد داشت.

افغانستان پسااشرف غنی تا حد نسبتا قابل قبولی که فرصتی برای تکدی‌گری رییس‌جمهور را فراهم کند، در نهادهای بین‌المللی به جایگاهی دست یافته بود که تصور می‌شد مبارزه با فساد در آن از پشتوانه نیرومند اراده سیاسی برخوردار است. دستاوردهای میلیاردی رییس‌جمهور غنی از نشست‌های بین‌المللی، از جمله از نشست بروکسل، معطوف به همین تصور بود. اگرچه این به معنای بی‌خبری خارجی‌ها از توسعه هردم فزاینده فساد در افغانستان نیست. آنان به خوبی می‌دانند که «پدرخوانده‌های افغانستان» که مافیای هولناک فساد در کشور را تشکیل داده‌اند، از چه نقش و قدرتی برای تولید و توسعه این پدیده مهلک و مرگ‌آور برای نظام اداری ـ سیاسی افغانستان برخوردارند. با این حال، حمایت آنان از این وضعیت، مبتنی بر اهدافی است که با تسلط طالبان و تروریزم بر کشور فراهم نمی‌شود، و تحقق آن متضمن برپای بودن همین نظام فاسد بار دوش جامعه بومی و جهانی است.

به هر روی، این که پرونده تکان‌دهنده فساد عبدالرؤوف ابراهیمی از کدام دالان تاریک دادگاه عالی سر در می‌آورد، بستگی به میزان قدرت و نفوذ او در نهان‌خانه‌های ارگ و دادستانی کل دارد، و توانایی سیاسی او در خاک‌پاشی بر این پرده، بیش از هر چیز دیگری تعیین‌کننده است. اما لکه این بدنامی از دامن نظام اداری و سیاسی کشور و به ویژه مجلس نمایندگان، هم در ذهنیت مردم افغانستان، و هم در افکار جامعه جهانی، زدوده نخواهد شد.

پرده‌برداری از پرونده فساد ابراهیمی، آغازی است بر پرده‌برداری‌هایی بیشتر از پرونده‌های ریز و درشت دیگر نمایندگان مجلس، و از این جهت آن را باید به فال نیک گرفت. همچنین این رویداد، اعتبار نداشته این مجلس در چشم مردم را کاملا از میان برد و پس از این هر نماینده مجلس به مثابه یک «دزد محترم» دیده خواهد شد.

«ابراهیمی» رییس کاروان دزدان!

«ابراهیمی» رییس کاروان دزدان!